Een opleiding én zwanger zijn, wat nu?!

Ik neem jullie graag een aantal jaar mee terug in de tijd, naar het jaar 2014-2015. Dit is het jaar dat ik zwanger werd van Senn maar ook midden in mijn opleiding verpleegkunde zat! Ben je benieuwd hoe mij dit afging? Lees dan gauw verder!
In mei 2014 kochten Stefan en ik ons eerste huis’, een echt ‘grote-mensenhuis’ zoals ik dat noemde. Namelijk een rijtjeshuis met 4 slaapkamers, een grote tuin en gelegen in een kindvriendelijke wijk. Dit huis zou perfect zijn voor de toekomst, een huis waar we kindjes in konden krijgen en oud in konden worden! Alleen stond het plan om kindjes te krijgen nog even geparkeerd in een kast met ‘toekomstplannen’. Ik was namelijk net in september 2013 begonnen aan een nieuwe opleiding.

 


Ik volgde de opleiding verpleegkunde en werkte daarbij fulltime in een psychiatrische instelling, een duaal traject dus. Het voordeel hiervan was dat ik de opleiding verkort deed en ontzettend veel werkervaring op deed tijdens de opleiding zelf. Daarvoor werkte ik vooral om op vakantie te kunnen en deed ik dus van alles door elkaar, ik werkte toen in de kinderopvang, plukte tomaten in de kassen (een echte Westlander he) en deed ook nog werk in een ziekenhuis als voedingsassistente. Mijn leven bestond vooral uit werken, vakanties en feesten! Een heerlijke tijd, dat wel, maar geen vastigheid! Daar wilde ik in veranderen, ik wilde iets doen wat ik écht leuk vond. De psychiatrie en het zorgen voor mensen heeft me altijd al getrokken. Toen ik de vacature zag was ik ook direct verkocht en gelukkig werd ik aangenomen!
De opleiding vond ik dus erg leuk en belangrijk voor mijn toekomst! In september 2014 mocht ik dan eindelijk beginnen, wat was dat spannend. De aankomende jaren zouden druk worden met een fulltime baan en de studie ernaast. Gelukkig gaat leren mij vaak wel makkelijk af en haalde ik het eerste jaar vrij gemakkelijk.
Bij ons in het Westland heb je in de zomer allerlei feestweken, en in juli was de feestweek van mijn dorp aan de beurt. Een week lang feesten en gezelligheid, je kent het wel. Alleen door die feestweek was ik vergeten dat ik eigenlijk ongesteld zou moeten worden. Oei na een weekje dacht ik: ik moet weer aan de pil beginnen, maar ik ben dus helemaal niet ongesteld geworden! Nuchter zoals ik ben pakte ik een zwangerschapstest. Nog een beetje naïef keek ik half op de test en zag ik ineens twee streepjes! WAT, twee streepjes was ik zwanger?! Na nog een digitale test van Clearblue kon ik er niet meer omheen, zwanger 2-3 weken stond er op het beeldscherm! Allerlei gedachtes vlogen er door mijn hoofd, vooral de opleiding schoot door mijn hoofd. Hoe zal dat gaan, mag ik überhaupt wel zwanger zijn tijdens dit traject, daar had ik me natuurlijk helemaal niet in verdiept. Steef lag op dit moment nog te slapen, hij had nachtdienst gehad. Ik ben naar boven gegaan en heb hem vertelt dat we zwanger zijn! Ook hij was geschrokken, maar de schrik maakte bij ons beide al gauw plaats voor vreugde en liefde. We zeiden ook tegen elkaar: dit kunnen wij, ik bleef maar zeggen dat ik nog harder zou werken om de opleiding te halen en een mooie baan zou krijgen voor ons kindje! gfg
Zo gezegd zo gedaan, we gingen er beide voor de volle 100% voor! Ons leven zou uitgebreid worden met een prachtig kindje. Na de zomervakantie heb ik dit nieuws natuurlijk op school en op werk moeten vertellen, maar ook hier werd er rekening met me gehouden.
De eerste weken van mijn zwangerschap verliepen prima, ik kon alles makkelijk bijhouden met werk en school.
Tijdens de twintigweken echo waren Steef en ik erg ontspannen en vooral onbezonnen (dat is nu wel anders!). We lieten de dame van de echo op een briefje schrijven wat het geslacht van ons kindje was. Met dit briefje gingen mijn ouders naar de vader van mijn beste vriendin, banketbakker Gerard! Hij maakte voor ons een gender reveal taart, wat vond ik dat spannend! Na het opensnijden van de taart was het duidelijk wij waren zwanger van een JONGEN! Hoe leuk is dat!
Rond de twintig weken kreeg ik last van enorme bekkeninstabiliteit. Volgens mijn fysio stonden mijn bekken helemaal scheef en was het dweilen met de kraan opejjjn! Ik moest dus echt rustiger aan doen en mijn activiteiten afwisselen naar lopen en rust houden. Alleen durfde én wilde ik me niet ziek melden omdat ik een leerling was en dus voor mijn gevoel me erg moest bewijzen. Gelukkig had ik een lieve werkbegeleidster en team coördinator die me na al die weken waggelen op de afdeling naar huis hebben gestuurd. Hier ben ik ze nog steeds dankbaar voor! Dit gaf mij rust, zo kon ik mezelf opladen voor de dagen op school. Want daar bleef ik zo lang mogelijk naartoe gaan, tot week 39! Daarna heb ik rust genomen om mij helemaal in rust voor te kunnen bereiden op de bevalling.
Ik kreeg aan het einde van de zwangerschap een hoge bloeddruk en ik hield ontzettend veel vocht vast. Ik was helemaal uitgeput en werd toen met 41 weken ingeleid. Ik kan me de dag van inleiding nog goed herinneren, we moesten ons om 7 uur melden bij de afdeling verloskunde. Beide hadden we weinig geslapen, het was ook zo spannend We zouden het ziekenhuis ingaan met een lege Maxi-Cosi en verlaten met ons eigen kindje! Alleen dacht ik daar iets te makkelijk over denk ik. De bevalling viel erg tegen, na veel weeën stormen kwam de ontsluiting maar niet op gang. Maar na een bevalling van 32 uur was daar eindelijk op 03-04-2015 ons knappe mannetje Senn Stefan Zwitser!

Senn Stefan Zwitser

 

Het was zó genieten met dit kleine mannetje om ons heen, elke dag genoten we meer en meer! Ons mannetje hoorde zo bij ons en ons leven. Ik weet nog dat ik tegen Steef zei dat het voelde alsof die kleine Senn altijd al bij ons was, maar dat gevoel is ook echt zo! Ik kon en kan me geen leven indenken zonder dit kleine mannetje! Elke dag wordt weer gevuld met zoveel liefde, zoveel warmte en zoveel geluk!

Toch ging het ‘normale’ leven al gauw weer door en moest ik weer naar school, van werk had ik gelukkig wel verlof! Op de opleiding moest ik toch mijn opdrachten inleveren en mijn examens maken. Maar wat vond ik het moeilijk om die oh zo kleine baby achter te laten en naar school te gaan! Gelukkig heb ik een heel lief warm netwerk die me altijd en overal zullen helpen dus als ik op school zat was Senn altijd in goede handen. Ik kreeg ook vaak foto’s toegestuurd zodat ik er toch een beetje bij was! Helaas kreeg ik zes weken na de bevalling een Senn 047.JPGborstontsteking, na weken antibiotica en doktersbezoeken moest ik met spoed geopereerd worden! Ik had ondertussen een abces van 6 bij 11 cm in mijn borst wat had ik een pijn! Maar gelukkig werd dit verwijderd.. alleen hechten ze zoiets niet dicht dus heb je een open wond. Deze moet je elke dag spoelen en op deze manier van binnenuit dichtgroeien. Deze operatie en hersteltijd zorgde toch wel voor enige stress in mijn planning voor de opleiding! Maar met een flinke dosis doorzettingsvermogen en hulp van lieve studiegenootjes hebben we dit ook weer gered!

 

Ik heb het laatste jaar van de opleiding hard gewerkt en het harde werken is beloond. ik ben CUM LAUDE geslaagd voor de opleiding verpleegkunde. Op 7 juli 2016 mocht ik mijn diploma tekenen in Den Haag. Wat was dit een fijn gevoel, eindelijk klaar met de druk om te moeten presteren maar lekker werken en genieten van mijn gezin!

Ik werk momenteel nog steeds als verpleegkundige in de psychiatrie alleen werk ik nu niet meer fulltime maar parttime, met 3 daagjes per week. Op deze manier kan ik genieten van mijn gezin maar ook lekker werken! Na een dag werken is het des te leuker om thuis te komen en je kleine ventje te knuffelen! In mijn geval geef ik hem vaak een dikke knuffel in dromenland omdat ik veelal avonddiensten werk en mijn mannetje dan lekker ligt te slapen!

Ik hoop dat jullie het weer leuk vonden om iets van mij te lezen. Laat je een reactie achter, want hoe leuk is dat?!

Liefs, Eline

 

De mooie foto’s van de newbornshoot zijn gemaakt door mijn overbuurvrouw Bianca klik hier voor meer info.

 

5 Replies to “Een opleiding én zwanger zijn, wat nu?!”

  1. Wat was het een pittige tijd voor jullie, een huis, zwangerschap, werk èn een opleiding. Jullie hebben het samen ontzettend goed gedaan! Dat maakt dit vriendinnetje heel trots. Mooi gezin🏠💙

    Like

  2. Respect! Ik weet hoe zwaar het is heb 7,5 jaar over de pabo gedaan naast 36 uur werken en 2 kids rijker inmiddels. Afgestudeerd met 34 weken van ons tweede kindje

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s