Zwanger na verlies, wat is mijn ervaring?

Vorige week vertelde ik jullie over mijn zwangerschap van Skye, heb je die nog niet gelezen klik dan even hier. Deze week neem ik jullie graag mee naar de eerste weken van mijn huidige zwangerschap, hoe ervaar ik dit en welke emoties komen er allemaal naar boven. Het is namelijk een redelijke rollercoaster geweest en dat is het af en toe nog steeds. Want hoe ga je om met je gevoelens als de zwangerschap hiervoor eindigde in het verliezen van je kindje. 

Na ons reisje naar Curaçao moesten Steef en ik een aantal maanden wachten met onze wens voor een nieuwe zwangerschap. Dat komt omdat er in Curaçao een mug leeft die het Zika virus met zich mee draagt.   Dit virus kan erg gevaarlijk zijn voor zwangere vrouwen en hun ongeboren kindjes. Begin augustus mocht ik dan stoppen met de pil, dit deden we dan ook.

Eind september hadden wij al een positieve zwangerschapstest in onze handen! Zo snel hadden we dit niet verwacht en we waren en zijn dan ook ontzettend blij dat deze zwangerschap ons zo snel gegund is! Maar ook kwam er een gevoel van angst naar voren, angst voor een nieuwe zwangerschap.

20180316_142645-01Ik mocht al snel langskomen bij de verloskundige, door onze voorgeschiedenis werden we dan ook direct doorgestuurd naar het ziekenhuis. Hier kregen we een intake gesprek en een echo. Vanaf de eerste echo (rond de 8 weken zwangerschap) hebben we tot aan de 20 weken wekelijkse controles en echo’s gehad. Dat klinkt natuurlijk super fijn elke week een echo, elke week even spieken naar het kindje in je buik! Ik denk dat ik dit ook ontzettend fijn zou vinden, bij de zwangerschap van Senn. Deze zwangerschap was dat toch anders. Elke keer een echo betekende voor mij ook elke keer een kans dat ze ‘iets’ zouden zien, iets wat misschien niet goed was. Dus elke keer spanning voor de afspraak en elke keer toch het besef dat het fout kan gaan. Maar zo wilde ik niet in mijn zwangerschap staan, nee ik was dolgelukkig dat ik weer zwanger mocht zijn! Dus probeerde ik mezelf elke keer moed in te spreken, te zeggen tegen mezelf dat dit heus niet nog een keer zou gebeuren. Maar je kan wel raden dat dit elke keer een strijd was, een strijd die ik vooral met mezelf voerde. Gelukkig was Steef een stuk relaxter en die hielp mij dan weer door me gerust te stellen en lieve dingen te zeggen.

Na de eerste 16 weken kregen we een uitgebreidere echo, hier konden ze dan meer dingen zien. Op deze echo zag de gynaecoloog niets bijzonders, alles zag er goed uit. Gelukkig dat was een ‘belangrijke’ echo die we weer konden doorstrepen.

Na deze echo en dus de eerste 16 weken maakten we de zwangerschap online bekend. Wat een overweldigende reacties, zulke lieve berichtjes hebben we mogen ontvangen. Nogmaals veel dank hiervoor! Iedereen feliciteerde ons met dit wondertje, ons regenboogkindje. Op dat moment besef je weer hoe bijzonder deze zwangerschap is, maar ook hoe verdrietig het vorig jaar allemaal is geweest. Dan mis je je  meisje even extra, maar ben je ook ontzettend gelukkig met het nieuwe kindje in je buik. Alleen gaan deze gevoelens op sommige momenten zo ontzettend door elkaar, dat je niet eens meer weet wat je precies voelt. Is het blijdschap, is het verdriet of is het een mengelmoes van beide emoties? Veel mensen denken dan ook dat je alles weer vergeten bent, een nieuwe zwangerschap dus ook het einde van je verdriet. Maar dat alles is minder waar, want het verdriet en gemis is er nog steeds, misschien nog wel meer maar de scherpe randjes gaan er vanaf. Het is niet dat Skye vervangen wordt door deze nieuwe zwangerschap, nee ze blijft een groot onderdeel van ons gezin alleen is er ook ruimte voor een nieuw kindje waar we onze liefde mee willen delen.

Tijdens de zestien weken echo kregen we ook te horen wat het geslacht was van ons kleintje. Dit was erg duidelijk te zien, een jongen! Senn en Skye zouden een broertje krijgen, een klein mannetje in huize Zwitser. In mijn volgende blog vertel ik jullie graag hoe ik dit heb ervaren.

IMG_20180114_191415_760

Ik leefde vooral van echo naar echo, en hoopte dat de weken snel om zouden vliegen. Vooral de eerste spannende twintig weken. Met 18 weken kregen we weer een uitgebreide echo en wederom deed ons kleintje het geweldig! Alles zag er goed uit, alleen konden ze het hartje nog niet goed in beeld brengen. Dit is pas met 20 weken echt goed te zien. Laat dat nou net hetgeen zijn waar wij het meeste spanning voor hadden. Dus nog twee weekjes wachten maar.

Op dinsdag 23 januari was het dan zover, de twintig weken echo. Jeetje wat vond ik dat spannend zeg, de weken ervoor had ik me al redelijk druk gemaakt. Maar daar was die datum dan eindelijk, de twintig weken echo. Gelukkig hadden we om 9.30 uur al de afspraak, dus we hoefden niet de hele dag te wachten.  De echo zelf heeft echt een hele tijd geduurd. Alles werd extra goed gecheckt, wat een fijn gevoel was dat. Alleen snap ik nog steeds niet waarom ze het hartje altijd als laatste bewaren. Maar eenmaal bij het hartje was ze redelijk snel klaar, alles zag er goed uit!!!

Wát een opluchting, we hebben een taartje gekocht om te vieren dat de eerste twintig weken voorbij waren. Wat viel er een last van mijn schouders. Ik merkte ook dat ik mezelf een stuk rustiger voelde, minder spanning had en voor het eerst een beetje genoot van deze zwangerschap. Maar ook ik weet dat het nu nog steeds mis kan gaan, alleen gaan we hier nu even niet vanuit.

Nu ging het genieten wat meer beginnen, ik kocht voor het eerst iets leuks voor ons kleine mannetje. Dit had ik daarvoor nog niet durven doen omdat ik met Skye zoveel had gekocht en deze kleertjes nu in een doos op zolder bij mijn ouders staan. Ik durf ze niet weg te doen! Maar langzamerhand komen er steeds meer spulletjes in huis voor ons kleine mannetje. Je bent zó gewenst, er wordt al zoveel van je gehouden!

Nu ben ik ondertussen alweer bijna 28 weken zwanger, wat vliegt de tijd!  Op dit moment ben ik redelijk ontspannen en kan ik niet wachten tot dit mannetje ons gezinnetje komt versterken. Wij hebben hem in ieder geval ontzettend veel liefde te bieden.

Ik hoop dat jullie het weer met veel liefde hebben gelezen.

Laat je een reactie achter, want hoe leuk is dat!?

Liefs en een dikke knuffel,

Eline

 

15 Replies to “Zwanger na verlies, wat is mijn ervaring?”

  1. heel mooi weer.. ik ben niet echt een fanatieke bloglezer maar ik volg je nu een klein jaartje en blijf op een of andere manier jou blogjes vol liefde lezen. Je bent een prachtige moeder die ook een sterrenkindje moet missen en ik heb zoveel respect voor alles wat je deelt en hoe je het omschrijft!! Puur.. en dat raakt me! Succes liefde gezondheid en geluk de laatste maandjes van jullie 3e wonder, jullie verdienen alle geluk die jullie tegemoet gaan x

    Like

  2. Ik had jou vorige blog nog niet gelezen, ik kon niet verder lezen tot het stukje dat je snachts met je handen op je buik gelegen hebt en besefte dat het de laatste nacht samen was…. Tranen gingen lopen en kreeg bijna geen lucht wat onmens verdrietig. Ik vind het zo dapper dat je weer zwanger bent, wat een emoties moeten er door jou heen gaan. Geniet van je kindjes en ik wens het kleine mannetje een gezond en liefdevol leven 💙

    Like

  3. Lieve Eline,

    Iedereen die moeder is herkent denk ik wel een stukje ‘angst’, want als je moeder wordt, krijg je direct zoveel emoties en angsten erbij cadeau omdat je dan pas écht beseft wat voor verantwoordelijk je draagt als je een kindje hebt.
    Als je dan, zoals in jouw geval, ook nog eens zoiets verschrikkelijks heb meegemaakt en je lieve meisje bent kwijt geraakt, kan ik me zo goed voorstellen dat het allemaal doodeng is. Daarnaast loopt je hartje over van geluk, want je mag weer een wondertje in je buik dragen. Het is gewoon een rollercoaster van alle denkbare emoties en meer.
    Ik ben blij dat alles goed is, ik ben ontzettend benieuwd naar het broertje van Skye en Senn. Ik volg je al een tijdje en ik heb je laatst ontmoet bij de melkbadsessies, leuk en gek om een gezicht erbij te zien als je zoveel met elkaar deelt op social media.
    Ik vind dat je het allemaal maar knap voor elkaar bokst. Powervrouw, maar dat zei ik toen al 😉

    Veel geluk en een dikke kus !

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s