Zwanger worden ondanks PCOS.

Hallo allemaal,

Ik ben Sabrina en ben 31 jaar en ik ben al 12 jaar samen met Nick(30), samen hebben wij 2 zoontjes. Dean van bijna 4 en Liam van 4 maanden.

Naast mama zijn werk ik 3 dagen op de facturatie afdeling van een autoschadeherstel keten. Maar vanaf September als Dean naar school gaat, ga ik nog maar 2 dagen van 9.5 uur werken. Ik vind het belangrijk Dean zo veel mogelijk zelf naar school te brengen en van school te halen. Nu hoeft hij maar 1 dag naar buitenschoolse opvang en Liam 1 dag naar de kinderopvang de andere dag vangt mijn schoonmoeder ze op.

Mijn weg naar het moederschap was niet makkelijk en toch hebben we zo’n geluk gehad besef ik me nu na 2 gezonde jongens. Doordat ik veel op instagram ben, zie en lees ik heel veel verhalen van andere mama’s die proberen mama te worden of na lang wachten eindelijk zwanger mogen zijn en waarbij het dan toch niet soepel verloopt.
Maar dit neemt niet weg dat onze weg niet altijd even makkelijk was.

Ik werd als jong meisje amper of eigenlijk nooit ongesteld. En toen ik 16 was vond mijn moeder het genoeg. Ik moest me laten onderzoeken in het ziekenhuis. Na wat onderzoeken en gesprekken bleek ik PCOS te hebben. Tijdens een inwendig onderzoek zei de echoscopiste ‘’Oh ja ik zie het al je hebt PCOS’’ ik schok me rot. Wat is dat? Waarom heb ik dit? En nu dan??

Ik heb PCOS, wat nu?

PCOS is de afkorting voor polycysteus ovarium syndroom. Letterlijk betekent dit dat er meerdere (poly) vochtblaasjes (cysten) in de eierstok (ovarium) aanwezig zijn. PCOS komt voor bij vijf tot tien procent van alle vrouwen.
Bij dit syndroom zijn de waarden van verschillende hormonen in je lichaam verhoogd of juist verlaagd. Hierdoor is het proces van rijping van de eiblaasjes verstoord, waardoor er in de eierstokken kleine met vocht gevulde blaasjes ontstaan: follikels. Bij PCOS kan er gedurende langere tijd geen eisprong plaatsvinden, waardoor je een verminderde vruchtbaarheid hebt en niet menstrueert. Daarnaast kunnen overbeharing, acné en overgewicht ook symptomen zijn van PCOS.

Ik was 16 en moet je eerlijk zeggen dat toen ik eenmaal wist wat het was ik me er niet meer zo druk over maakte, ik was toch nog helemaal niet bezig met zwanger worden? Dat zien we dan wel.

Doorverwijzing naar het ziekenhuis.

Toen ik 19 was en Nick leerde kennen was het wel iets wat ik hem heb verteld.
Niks is onmogelijk als je PCOS hebt maar het zal moeilijker zijn samen met mij een kindje te mogen krijgen. (als mensen zeggen een kindje NEMEN word ik altijd zo boos! Je neemt geen kind je mag blij zijn als het je gegund is)
Begin 2012 zijn we gestopt met de pil maar na ruim een half jaar natuurlijk proberen zijn we doorverwezen naar het ziekenhuis. Daar zijn we gestart met Clomid (bevordert dat eicellen in de eierstokken rijpen en zet de eisprong in gang.)
Ik vond het erg spannend allemaal en moest even slikken bij alle inwendige echo’s maar al gauw went dat. De 1e ronde werden we niet zwanger maar ik dacht dat het wel een 5 jaren plan zou worden dus ik maakte me nog niet druk. Bij de tweede ronde zei de echoscopiste dat we mochten gaan oefenen! Er was een eitje groot genoeg gegroeid om bevrucht te kunnen worden. 1 probleem..Nick zat in de overnachting voor zijn werk helemaal aan de andere kant van het land! Hij is toen s’avonds laat 3 uur naar huis komen rijden en de dag erna weer! Geloof me echt heel ‘’spontaan’’ is het dan niet meer hoor haha. Maar het heeft gewerkt we waren de tweede ronde zwanger van Dean!! Nooit verwacht dat het zo snel zou lukken. Intens gelukkig waren we. De 9 maanden vlogen voorbij en ik had nergens last van. Voelde me top.
De bevalling verliep ook goed alleen de nasleep minder. Ik was ruim 2.5 liter bloed verloren en kreeg een bloedtransfusie. Ook dean werd bij me weggehaald en moest 1 nacht op de couveuse afdeling liggen. Gelukkig mochten we samen na 2 dagen weer naar huis. Het heeft een tijd geduurd voor ik mezelf weer goed voelde (ik was extreem snel moe en kon me slecht concentreren).

sabr1

Als Dean niet zo’n slechte slaper was geweest (hij heeft heel veel oorontstekingen gehad en al 2 keer buisjes) waren we misschien eerder gestart met proberen voor een tweede kindje. Maar ik was zo moe en het viel me zo zwaar om s’nachts amper te slapen. Ik sprak daarom ook weinig af op de dagen dat ik vrij was want ik leefde op die middagslaapjes van Dean. Dan kon ik even bijtanken.
Dean kwam soms wel 5/6 keer in de nacht om uiteindelijk bij ons in bed te belanden.
Iets waarvan ik (toen ik nog geen mama was) altijd zei : ik laat mijn kind nooit bij mij in bed! Maar geloof me , je doet uiteindelijk alles voor een beetje slaap..
Maar goed ik dwaal af 😉

Tweede kindje, daar gaan we voor!

Toen we besloten voor een 2e kindje te gaan zijn we gelijk naar het ziekenhuis terug gegaan. Daar zijn we gelijk weer gestart met Clomid. Ik denk omdat het met Dean toch nog zo snel gelukt was ik dat nu weer verwachtte , niks was minder waar. Ik werd maar niet zwanger. Ronde na ronde weer een teleurstelling. Het was niet meer ontspannen ‘’oefenen’’ en ik was er alleen maar mee bezig.
Elke keer als ik hoorde dat iemand zwanger was voelde ik een steek in mijn hart. Waarom zij wel en ik niet.
Dan keek ik naar dat TV programma ‘’4 handen op 1 buik’’ en was alleen maar kwaad. Meiden die niet eens zwanger wilde worden en lekker door gingen met roken tijdens de zwangerschap kregen wel een kindje?! Ook was ik thuis niet te genieten van de hormonen en teleurstellingen.
Na ruim anderhalf jaar was er toch goed nieuws na de laatste ronde voor we gingen beginnen aan hormonen spuiten. Ik was zwanger van Liam!! Eindelijk.

Het was dit keer een andere zwangerschap. Ik was erg misselijk en extreem moe (eigenlijk was ik dat al voor ik zwanger was want Dean sliep toen nog steeds niet door) daardoor zei mijn gevoel dat er een meisje in mijn buik zat en hier ben ik eerlijk, ik hoopte enorm op een meisje. Wat ook misschien weer dubbel is want ik mocht al blij zijn dat ik toch weer zwanger was. Ik heb zojuist in mijn omgeving gehoord dat iemand die ik het zo had gegund te horen heeft gekregen, na jaren alles te hebben geprobeerd, dat ze nooit een kindje zou kunnen krijgen. Dus wat zat ik nou moeilijk te doen? Maar ja een gevoel is een gevoel dat kan je niet zomaar wegstoppen. Bij de 16 weken echo kreeg ik te horen dat alles goed was met de kleine jongen. JONGEN??!! Huh ik was even enorm verbaasd en heb een traantje moeten laten dat wij de ruimte verlieten. Nooit zal er hier een meisje van ons komen, nooit roze kleertjes en strikjes.
Gelukkig begreep Nick mij goed en heeft me een dikke knuffel gegeven en me weer met beide benen op de grond gezet. We kregen een gezonde jongen!! Ik heb me 9 maanden zorgen gemaakt of het wel goed zou blijven gaan omdat ik me ineens heel goed besefte dat er nog van alles mis kon gaan. Gerust ben je pas als je je kindje in je armen mag sluiten. Na een hele snelle bevalling was Liam er in 3.5uur.
Helaas ook dit keer weer te veel bloed verloren en we moesten samen weer 2 dagen in het ziekenhuis blijven. Eenmaal thuis kon het genieten beginnen.

Met z’n vieren zijn we compleet !

Liefs Sabrina

Lieve Sabrina, wat een powervrouw ben jij. Heerlijk dat je zo open en eerlijk kunt schrijven ik heb genoten van je verhaal maar ook even moeten slikken. Want inderdaad het is niet altijd makkelijk om zwanger te zijn, worden of te blijven. Daar weet ik helaas ook alles vanaf. Ik vind je een topper. Lieve mama’s blijven jullie ook op de hoogte van Sabrina en haar mooie gezinnetje volg haar dan op instagram.

Liefs Eline

3 Replies to “Zwanger worden ondanks PCOS.”

  1. Wauw wat mooi geschreven! Helaas herken ik dit ook en heb ook PCOS. Gelukkig na verschillende hormoonspuiten, tabletten en een operatie toch na 2,5 jaar toch zwanger geworden van een geweldig mooi mannetje, Noméh! Liefs, Charell (coldcoffeemommy)

    Like

  2. Lieve Sabrina, ik vond je al een kanjer maar nu helemaal! Respect dat je je verhaal deelt. Denk dat veel vrouwen hier wat aan zullen hebben! Veel liefs Marloes

    Like

  3. Lieve Sabrina, je weet dat ik jou een topwijffie vind! Ik heb super veel respect voor jou en ben trots op je dat je zo open en eerlijk je verhaal durft te delen! Je hebt het niet makkelijk gehad meis! Op alle fronten niet! En ik begrijp als geen ander je rollercoaster aan gevoelens! Liefs, Denise (thisisleviaaron)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s