Borstvoeding of flesvoeding, help me out!?

De titel zegt het eigenlijk al, wat ga ik kiezen flesvoeding of borstvoeding? Nee, ik ben geen PRO borstvoeding of PRO flesvoeding helemaal niet zelfs. Laten we dan ook lief zijn voor elkaar wat betreft dit onderwerp. Want er hangt voor de meeste vrouwen een zware lading aan borstvoeding en flesvoeding. Er zijn namelijk talloze vrouwen die borstvoeding geven maar er eigenlijk niet 100% achter staan. Dit komt vaak doordat ze zich gedwongen voelen borstvoeding te geven omdat iedereen zegt dat dit beter is voor je kind. Ben ik het daarmee eens, nee. Vind ik het spannend om borstvoeding te geven, ja zeker! Dit komt vooral door mijn ervaring bij Senn. Maar zou ik graag borstvoeding willen proberen bij deze uk op komst? Lees dan gauw verder.

Senn had bijna geen zuigreflex!
In 2015 ben ik voor het eerst moeder geworden van mijn prachtige zoon Senn. Op dat moment zat ik midden in mijn studie verpleegkundige en was het best wel een hectische tijd. Wel had ik me voorgenomen borstvoeding te gaan proberen. Wat ik niet voor ogen had was de pittige tijd die ik tegemoet ging. Na een loodzware bevalling was mijn mannetje er dan eindelijk, liefde op het eerste gezicht! Wat was hij mooi. Ik moest een nachtje blijven in het ziekenhuis en toen ik gedoucht en wel in mijn ziekenhuisbed geïnstalleerd was werd Senn dan ook bij me neergelegd. De verpleegkundige probeerde hem aan te leggen, maar Senn had weinig zuigreflex. Dit kwam waarschijnlijk door de bevalling, Senn is namelijk gehaald met de vacuümpomp. Alleen ging dit niet direct goed, de pomp schoot namelijk van zijn hoofdje en zorgde ervoor dat zijn koppie open lag. Het mannetje had verschrikkelijk veel pijn en kreeg dan ook direct pijnstilling na de bevalling. De zusters zeiden ook dat hij een flinke hersenschudding had en we hem niet van hand tot hand mochten laten gaan de eerste week. Maar deze hersenschudding zorgde er dus ook voor dat Senn niet zo’n sterke zuigreflex had als een ander kindje. Op dat moment heb ik daar niet zo heel erg over nagedacht, ik werd voor het eerst moeder en mijn kindje wilde niet bij mij drinken, maar wel uit een flesje.

Uiteindelijk heb ik toen de keuze gemaakt om over te gaan op flesvoeding, dit omdat de kleine man erg veel afviel en we na 3/4 dagen wel echt op een stijgende lijn moesten zitten in plaats van een groeilijn die zakte. Op dat moment was de keuze makkelijk. Over op flesvoeding! Die kleine man moest drinken en vooral ook lekker groeien! Maar omdat ik Senn wel meerdere malen heb proberen aan te leggen was mijn borstvoeding flink op gang gekomen. Met resultaat ontzettende stuwing, werkelijk waar ik heb nog nooit zoiets gevoeld! Ja zie je het al voor je? Zittend op de bank met een paar gekneusde koolbladeren in mijn BH. Jeetje wat vond ik dat naar! Maar die borstvoeding kwam dus wel op gang, als ik gedoucht had en afgedroogd was kon ik weer beginnen. BIZAR! Maar op dat moment deed ik niets meer met die borstvoeding en kreeg ik een dikke ontsteking.

Borstonsteking you got me real, AUCH!
Dus hop naar de huisarts voor een antibiotica kuurtje. Daar gingen we aan de antibiotica in de hoop dat die verschrikkelijke pijn in mijn borst weg zou trekken. Helaas, de ab kuur sloeg niet aan, weer terug naar de huisarts en ik kreeg een ander kuurtje. Ook deze sloeg niet aan, BAH. Ik werd doorgestuurd naar het ziekenhuis, ze maakte hier een echo van mijn borst en gingen kijken waar het abces zat. Hij was ingekapseld vandaar dat de antibiotica er niet bij kon. Ze hebben toen met een echo precies gekeken waar het abces zat, het abces werd met een naald het aangeprikt in de hoop dat hij nu open was en de ab kuur zijn werk wél zou doen. Helaas werkte dit wederom niet. Ondertussen was ik al bijna 3 weken aan het rommelen met de borstontsteking. Ik had pijn, kon Senn niet optillen en voelde me letterlijk steeds zwakker worden. Daarom werd ik weer doorgestuurd naar het ziekenhuis, ze maakten wederom een echo van mijn borst en schrokken! Er zat een abces van inmiddels 11 bij 6 cm! Een ontzettend grote dus. De arts in het ziekenhuis zei direct jij gaat niet meer naar huis! Niet meer naar huis wat moest ik dan? Ik werd die dag nog met spoed geopereerd en zo hebben ze het hele abces verwijderd plus een stuk borstweefsel. Ik werd wakker na de operatie met een ontzettende wond op mijn rechterborst. De wond zat ter hoogte van mijn tepel, en stond wagenwijd open! Dit doen ze omdat de wond zich van binnenuit moet helen. Drie maal daags moest ik de wond uitspuiten met water, na zo’n zes weken was de wond zo goed als geheeld en kon ik weer alles doen wat ik daarvoor ook kon. Dit heeft dus bij elkaar ongeveer negen weken geduurd! En dat terwijl ik eigenlijk niet eens borstvoeding gaf!

Na de bevalling van Skye heb ik een tabletje gekregen wat de borstvoeding zou remmen en direct zou afbreken. Dit omdat je in zo’n periode niet geconfronteerd wil worden met borstvoeding, stuwing etc.

Welke keuze maak ik nu, drie jaar later?
Nu drie jaar later ben ik weer zwanger van een fantastisch mooi wondertje. Maar dan popt toch die vraagt in mijn hoofd op, wat ga ik doen? Borstvoeding of flesvoeding? Lieve dames ik zeg het jullie eerlijk, ik vind het dit een ontzettend moeilijke keuze. Ik wil heel graag proberen om die kleine man toch borstvoeding te geven. Maar al met al vind ik dit ontzettend spannend en ben ik bang dat ik weer zo’n pijn zal krijgen. Zo heb ik hier echt uren lang gesprekken over gehad met Steef, die is heel lief en zegt ook schat wat niet gaat, gaat niet. Doe niks waar je je niet fijn bij voelt. Dat geeft me een gerust gevoel, ik wil het gaan proberen. Lukt het niet geen man over boord dan lukt het niet. Ik zou graag zelf de ervaring willen meemaken hoe het is om daadwerkelijk je kindje te mogen voeden met jouw melk. Dit moment lijkt me zo ontzettend fijn en puur, maar niet ten koste van alles! We gaan het straks zien als die kleine man er is of het lukt of dat ik het los laat.

Hebben jullie borstvoeding gegeven, ging dit goed? Wellicht hebben jullie wat tips voor mij. Ik zou het erg fijn vinden om dit te lezen, dus laat het achter in een reactie.
Liefs en een dikke knuffel,
Eline

 

 

27 Replies to “Borstvoeding of flesvoeding, help me out!?”

  1. Hey Eline,

    Ik zelf heb bij onze meid borstvoeding gegeven! Het is inderdaad onwijs mooi om te doen! Maar vond het soms ook erg zwaar, alle voedingen komen bij jou terecht..
    Maar de band tussen jou en de kleine is op die momenten heel hecht..

    Ik snap ook je angst voor herhaling op een borstontsteking!

    Ik kan alleen maar zeggen doe waar je je goed bij voelt! Wil je het graag proberen gewoon doen! Wie niet waagt wie niet wint.

    X

    Like

  2. Ik heb ongeveer 5 maanden borstvoeding gegeven. Door een eerder ongeluk kon ik borstvoeding geven met slechts 1 borst. Ik moest van mezelf borstvoeding geven ondanks dat ik niet genoeg melk had. Ik voedde daarom vaak onze zoon nog na met een flesje met voeding. Uiteindelijk ben ik er mee gestopt omdat ik met niks anders bezig was dan voedden en kolven. Ik wilde genoeg borstvoeding geven maar tot Mn grote verdriet ging ik dit niet redden met 1 borst. Uiteindelijk voelde ik me stukken beter toen ik er mee gestopt was en meer tijd over hield om van onze zoon te genieten i.p.v. me druk te maken over hoeveel voeding hij weer uit te borst zou krijgen. Mocht ik ooit nog gezegend zijn met een ander kindje zal ik nooit meer kiezen voor borstvoeding. Dit omdat ik me zo ontzettend ellendig heb gevoeld tijdens deze periode door de frustratie van “het lukt me niet/ weer niet voldoende melk”. Ik hoop voor jou dat je deze keer een positieve ervaring zult hebben met de borstvoeding. Succes met de laatste loodjes xx

    Like

  3. Mijn zoontje is nu 14 maanden en ik heb het een week volgehouden toen hij net geboren was. Bij mij ging het niet meer het deed me zoveel pijn, ik zat huilend te voeden en knijpend in Mn vriend zijn hand en tenenkrommend. Het koste me zoveel energie en kon er niet van genieten. Ik ben er heel erg verdrietig over geweest dat het me niet lukte en vooral het gevoel dat je kindje bij je ligt te drinken. Achteraf denk ik had ik het maar doorgezet maar ik was zoveel meer ontspannen toen ik over ging op de fles. Maar toen ik er mee stopte liep het melk uit mijn borsten 😂 wel heel veel pijn gehad tijdens de stuwing. Bij eventuele tweede kindje zal ik het misschien wel weer proberen maar zal het allemaal zien als het dan zover is. Want bij ons zoontje sliepen we nachtje in het ziekenhuis en dan werd er zo opgehamerd van als je nu niet probeert en aanlegd dan kan het niet meer. Dat is helemaal niet zo Maarja nu weet ik dat en ik zie het dan allemaal wel. 🙏🏻✨💙

    Like

  4. Het verschilt ook enorm per kindje tenminste bij mij, bij de eerste ervaarde ik er veel stress van deed ik het goed etc. Bij de tweede ging het eigenlijk vanzelf, tuurlijk was het zwaar af en toe maar het was zo’n verschil. En inderdaad wat je zegt als het niet gaat geen man overboord toch. En het alle belangrijkste doe waar je je goed bij voelt! Succes met je keuze en geniet van je verlof.

    Like

  5. Moeilijke beslissingen hoor..

    Ik wilde heel graag bv geven en had voor mezelf een strenge deadline ik moest minimaal 6maanden voeden..
    nou eerste dochter vacuum pomp bevalling én ruim1,6 liter bloed verloren.. ik wilde zoo graag en het is uiteindelijk gelukt (12maanden zelfs) maar het was echt hard werken.
    Aan het begin moest ik echt huilen toen ze weer aan mijn borst wilde ik dacht neee niet weer. Het deed vreselijk pijn en had enorme kloven..
    maarrrr licht punt na een paar weken ging het beter.. en nog een paar weken liep het als een trein! En wat genoot ik er toen van.
    Ik zei heel vaak. Bv is voor luie moeders omdat je in ons geval kindje ‘s nachts vannuit wiegje zo hup aan de tiet. Zo easy peasy..
    maar aan het begin was het echt heel hard werken.

    2e kindje wilde ik weer graag bv geven. Ik gaf nog bv toen ik zwanger was dus dacht nou dat is nog geen 7maanden geleden moet goed komen. Ging er wel veel relaxer in zo van joh ik zie het wel al een dreumes van net 1,6 jaar rondlopen ik kijk wel.
    En weer aan het begin keihard werken met veel kloven en pijn. Maar het ging wel stukken makkelijk en de pijn was veel sneller over.
    En ook deze keer 12maanden gevoed.

    Ik ben er trots op!
    Maar zeg er wel altijd bij het wordt pas makkelijker na de eerste 3 maanden!

    Succes met je keuzen! Wat voor keus maakt niet uit! Als je maar kiest met je hart💕

    Like

  6. Ik heb allebei mn kinderen lang gevoed. En om meteen met de deur in te huis te vallen; ieder begin is weer lastig! Je moet wennen, je bent aan het herstellen en dan die stuwing en tepelkloven! Máár als het dan eenmaal loopt is het zoiets moois! Toen ik zwanger was van Sam dacht ik ook; als het lukt, lukt het, zo niet, dan niet! Uiteindelijk vond ik het zo fijn dat ik het langer heb gedaan dan gedacht.
    Maar waar ik veel baat bij heb gehad, is dat ik een soort bv avond heb gevolgd bij het borstvoedingscentrum in Delft. Heel fijn, een lieve en nuchtere jongedame die dit deed en hele praktische tips gaf (voelde voor mij niet als “de bvmaffia”). Deze dames staan ook altijd open wanneer je belt of mailt tijdens de bv periode met vragen of bij problemen. Dat is ook mijn nr 1 tip; vraag om goede hulp!! Reinier de graaf (weet niet of je daar heen gaat) heeft goede lactatiekundige in huis. Niet afwachten tot er problemen zijn, maar meteen vragen of ze mee willen kijken door je eerdere ervaringen. En ook bij je aanvraag van je kraamhulp kan je aangeven dat je iemand wil die goed meedenkt bij de bv (maar misschien ook weer niet té goed 😉 ) en last but not least, maak afspraken met je man. Omdat jij alle voedingen dan doet, kan je afspreken dat hij dan s nachts de kleine pakt en weer terug legt, zo kan jij in bed blijven en kan hij tijdens het voeden weer wat snoozen hahaha.. en vooral doen waar jij een blije moeder van wordt, en als dat de fles is, is dat net zo liefdevol als borstvoeding!

    Like

  7. Heftig Eline, je ervaring met borstvoeding 😘

    Ik denk dat je nu een goede mindset hebt, zo stond ik er ook in.
    Mocht het makkelijk lukken is dat super fijn maar haal jezelf niet over de kop als het niet lukt, lekker over op de fles dan! En elke dag dat je wel borstvoeding geeft is mooi meegenomen dus nooit voor niets geweest

    Like

  8. Wat een nare ervaring heb jij gehad! Ik kan me voorstellen dat je dat nu enorm aan het twijfelen brengt.
    Ik geef nu zelf al 21 maanden bv en ons begin verliep verre van vlekkeloos. Wat mij heeft geholpen, is het consulteren van een lactatiekundige. Bij mij lukte het in eerste instantie niet, doordat mijn dochtertje een tekort tongriempje had. Het begin was daardoor extra hard werken! Kolven, de gekolfde melk met een spuitje geven (op een speciale manier) en toen het tongriempje gekliefd was, proberen om haar aan de borst te krijgen. Het vraagt héél veel van je en je moet het écht willen om het dan te laten slagen. Maar voor mij was de steun van mijn man én de consulten van de lactatiekundige bepalend. Ik ben heel blij dat ik heb doorgezet; het blijft toch heel mooi om je kindje door jouw eigen melk te zien groeien.

    Een cursus van tevoren is sowieso aan te raden. Dan weet je waar je tegenaan kan lopen.

    Wat je ook kiest, je bent een topvrouw! Luister naar je gevoel, daar mag je ook op vertrouwen! Succes met het maken van de keuze!

    Like

  9. Ik zou eens de voor en nadelen opschrijven voor jezelf. Vind je het nu al zwaar om het huishouden rond te krijgen, aandacht te geven aan je andere kindje en zie je er tegenop? Dan zou ik het misschien niet doen. Je bent er veel mee bezig, het kost veel energie en je moet elke voeding zelf doen. Ookal is het natuurlijk wel de beste keuze betreft voeding en zorgt voor mooie momentjes samen. Al deze afwegingen helpen je vast naar je conclusie. Niet iedereen is het zelfde en dat is maar goed ook 😊. Dus het is vooral belangrijk dat jij je keuze uiteindelijk maakt en er zelf achter staat. Succes ❤.

    Like

  10. Hoi Eline,

    Ik heb bij mijn eerste kind 10 dagen borstvoeding gekolfd en dat gegeven.
    Ik moest elke 3 uur voeding geven, omdat mijn zoontje meer dan 10% was afgevallen na de geboorte.
    Dus elke drie uur, ook in de nacht, ging het wekkertje. Dan ging ik kolven om het daarna aan mijn kind te geven. Dan alles uitspoelen etc. om vervolgens een tijdje wakker te liggen.
    Als ik dan net lekker in slaap viel, ging het kolf wekkertje weer.
    Ik was gesloopt.
    Mijn pijn en hechtingen na de bevalling en mijn baby wat maar bleef huilen, werkten niet bepaald mee aan een happy gevoel.
    Ik was zo moe, had zoveel pijn en mijn kind bleef huilen. Op een gegeven moment dacht ik: het enige waar ik invloed op had, was de borstvoeding en het kolven stoppen.
    Dat gaf mij toen zo een opluchting. Mijn kind bleef huilen en na 12 weken waren we eindelijk achter de oorzaak: koemelkallergie.

    Toen ik zwanger was van de tweede (ook een jongen, ik herken veel in je andere blog) heb ik heel lang getwijfeld wat juist was om te doen.
    Op het moment van de bevalling was ik er zelfs niet over uit.
    Mijn tweede (en voor mij ook de laatste) bevalling verliep via een geplande inleiding.
    In het ziekenhuis krijg je dan te maken met de wisseling van de wacht, waarbij je elke zoveel uur een andere verpleegkundige hebt.
    En waarbij de een dus zegt: je moet het zeker proberen, borstvoeding. De ander: je moet het zelf beslissen. De volgende: borstvoeding is het beste wat je je kindje kan geven. Tot: als je er niet achter staat, waarom zou je er dan aan beginnen?
    Na mijn bevalling ben ik met een mini beetje kunstvoeding gestart met het idee: ik zie het thuis morgen wel met de kraamhulp.
    Vervolgens had ik een vreselijke kraamhulp en werd mijn zoontje binnen 24 uur opgenomen in het ziekenhuis (en ik ook, alleen ik op de kraamafdeling en mijn zoontje op de kinderafdeling).
    Door dit hele gebeuren is het gebleven bij kunstvoeding. Ik heb er geen spijt van. Het is zo gelopen. En die “bv maffia” opmerkingen kunnen me gestolen worden.
    Als er geen ziekenhuisopname was geweest, had ik misschien de borstvoeding geprobeerd.
    Ik denk zelf dat je de keuze maakt op het moment dat de kleine er is. Ga er rustig voor zitten. Proberen kan geen kwaad en stoppen kan altijd!
    Alvast een voorspoedige bevalling!

    Groetjes

    Like

  11. Lieve Eline,

    Wat heftig! Ik vind het altijd zo tegenstrijdig! Jouw lichaam, jouw keuzes. Mijn dochter is geboren in Engeland. Het meest primitieve ziekenhuis wat je, je kan voorstellen! Ik riep al voor Leia geboren was dat er geen melk uit mijn rechter borst kwam. Ik had niks. Maaar het moest! (Ik wist niet beter) ik heb 3 nachten niet geslapen en had en alsmaar huilende baby aan mijn borst hangen. Kloven van waar kom je weg. Huilen huilen. De derde nacht was mijn vriend het helemaal zat, flesje gepakt en Leia heeft niet meer gehuild. Ze kreeg geen voldoening. Dat heeft zo mijn hart gebroken dat ik, als er hopelijk ooit een tweede mag komen, er eigenlijk 100% van overtuigd ben dit niet weer te doen. Ik zou hooguit de eerste voeding als borstvoeding geven. (Want ook dat werkt heel goed voor een kindje) jij bent zelf baas over jouw eigen lichaam hoor. Ik geloof best dat borstvoeding geven prachtig kan zijn omdat ik gelukkig ook wel positieve verhalen lees. Dus ik zou zeggen, probeer het! En lukt het niet, “jammer dan” veel geluk met jullie viertjes straks ❤

    Like

  12. Het begin vond ik ontzettend zwaar! Maar inmiddels voed ik alweer 16 maanden!!

    Ik begon met ‘nou ik wil het in ieder geval proberen’. Toen verstreken 3 maanden. Toen 6 maanden. En daarna werd het alleen maar makkelijker door de vaste voeding erbij.

    Mijn tip: loopt het niet lekker? Laat een lactatiekundige komen! Heb ik ook gedaan en die heeft mij ontzettend geholpen (het CB raadde aan om bijvoeding te geven, uit eigen initiatief heb ik de lactatiekundige gebeld – en kijk nou haha!) Er zijn nog heel veel opties voor je overstapt op kunstvoeding.

    Succes met de keuze – ik zou het een kans geven, kunstvoeding kan altijd nog! Het is zo bijzonder. (Maar ook echt heel zwaar de eerste weken met clusteren en regeldagen..)

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s