Komt ons mannetje spontaan, of zal ik weer ingeleid worden net als bij Senn?

Dit is een vraag die ik me geregeld stel, zal ik wakker worden en denken JA het is begonnen. Elke nacht/ochtend hoop ik daar weer op maar helaas dan is het weer erg rustig in mijn buik. Want geloof me vanaf week 20 had ik al ontzettend veel harde buiken en is er dus ook geregeld gerommel in mijn buik aanwezig. Benieuwd wat ik ervan vind als ik weer ingeleid word? Lees dan gauw verder.

Vanaf het begin van mijn zwangerschap heb ik gedacht dat dit mannetje eerder zou komen als Senn. Waarom weet ik niet maar gewoon een soort voorgevoel. Of ik er helemaal naast zit dan denk ik wel haha. Ondertussen ben ik namelijk bijna 41 weken zwanger. Senn werd geboren met 41 weken en 1 dag, dus ik moet haast maken wil hij eerder komen dan zijn grote broer ; )  De afgelopen week heb ik alweer twee controles gehad in het ziekenhuis. Ze maken dan een CTG (hartfilmpje van de baby), echo voor een vruchtwatercheck en ze meten je bloeddruk. Dit was allemaal goed, het lijkt erop dat de kleine man het nog prima naar zijn zin heeft hierbinnen. Mijn vruchtwater was wel ietsjes afgenomen ten opzichten van de vorige controle in het ziekenhuis, maar nog niets om mij zorgen over te maken. Ik ben blij dat dit zo goed in de gaten gehouden wordt zo kan ik ontspannen naar huis.

402

Bij de zwangerschap van Senn kreeg ik aan het einde een hoge bloeddruk waardoor ik met 41 weken ben ingeleid. Helaas was Senn én nog niet helemaal ingedaald én zat alles van onder nog potdicht. Het was overduidelijk dat dit mannetje nog geen zin had om eruit te komen. Ik werd ’s ochtends vroeg ingeleid met tabletjes, voor de kenners onder ons zorgt dit ervoor dat je baarmoedermond verweekt en er hopelijk minimaal 2 cm ontsluiting ontstaat. Dit was bij mij niet het geval, in de avond braken mijn vliezen met 1 cm ontsluiting kort daarna kreeg ik een weeën storm. Deze weeën storm was zo heftig dat ik totaal geen rust had om ook maar even bij te komen, Helaas bleek dat deze weeën ook niet voor ontsluiting zorgde en ik na 6 uur op 1,5 cm zat. Na overleg hebben ze me toen een ruggenprik gegeven omdat dit eigenlijk pas bij 2 cm mag. Ik moet zeggen dat ik zo ontzettend blij was met de ruggenprik. Ik kon weer een beetje bijkomen.  Uiteindelijk is het een helse bevalling geweest waarbij Senn na zo’n 36 uur met de vacuümpomp is gehaald.

Jullie snappen dat ik na deze ervaring met inleiden ben een beetje huiverig ben voor nieuwe inleiding. Maar wat ik in mijn achterhoofd heb is dat het nooit zo erg kan zijn als bij Senn. Toch hoop ik echt dat ons mannetje zich nog zelf zal aankondigen. Maar in hoeverre dat echt zal gebeuren weet ik niet. Ik houd mezelf voor dat ik me zal melden in het ziekenhuis voor een inleiding.

Natuurlijk zitten er niet alleen maar nadelen aan een inleiding en heb ik ook goede herinneringen aan de bevalling van Senn. Want al die uren in dat ziekenhuis (toen de ruggenprik erin zat) hebben Steef en ik ontzettend gelachten met elkaar. Het was ook weer fijn om dit met elkaar mee te mogen maken!

Een ander voordeel van inleiden vind ik dat je precies weet wanneer je naar het ziekenhuis gaat. Je kan rustig je tasje nog eens bekijken en er nog wat spulletjes bij doen die je toch mee wil nemen. Dat vond ik vooral erg prettig.

Mocht ik nou voor inleiding naar het ziekenhuis gaan ben ik dan ontzettend gespannen? Nee dat niet, ik weet dat dit een totaal andere zwangerschap is en ook een totaal andere bevalling zal zijn. Ik zal gezonde zenuwen hebben om ons prachtige mannetje eindelijk te mogen ontmoeten. Dat is alles meer dan waard, we hebben zo’n tijd op dit moment gewacht. Een prachtig en vooral gezond kindje in onze armen mogen sluiten. Duimen jullie mee dat de bevalling meevalt 🙂

Wanneer denken jullie dat de kleine man zich zal melden of dat ik me moet melden ; )

Ik hoop dat jullie het weer leuk vonden om te lezen en net als ik reuze benieuwd zijn nog ons ventje.

Liefs en een dikke knuffel,
Eline

5 Replies to “Komt ons mannetje spontaan, of zal ik weer ingeleid worden net als bij Senn?”

  1. Joh, wat herken ik veel uit jouw verhaal. Ook ik was ervan overtuigd dat zoon 2 eerder zou komen dan zoon 1. Mooi niet, pas na strippen kwam hij vorige week. Zijn broer was er ‘al’ met 38,6 (spontaan). En die harde buiken en oefen/indalings/whatever voor weeen al wekenlang, check! Ik hoop dat hij snel komt, misschien dat strippen bij jou ook nét dat zetje geeft? Succes en ik hoop dat dit sowieso een fijnere vevalling wordt. Zet m op!

    Liked by 1 persoon

  2. Ik dacht dat Lou er elke moment kon uitvallen en reed al sinds 30 weken telkens met de doopsuiker en vluchttas rond als ik naar het ziekenhuis ging. Op 39,5 dagen kwam het verdict dat ze nooit zou indalen na een MRI omdat ze niet door de geboortegang pastte. Dus op 39,6 is ze geboren met een keizersnede. Bij Vinn wist ik dit op voorhand, we mochten zelfs kiezen tussen enkele dagen en kozen bewust voor 26/8 ipv 30/8 en 3/9
    Succes straks, we duimen mee want als er 1 iemand een vlotte bevalling verdient dan ben jij het wel. Hopelijk helpt Skye haar broertje een beetje

    Like

  3. Wat duurt het wachten lang he! Ik hoop nog steeds spontaan maarja soms heeft het lichaam toch nog even een zetje nodig denk ik. Hij heeft het té goed bij jou haha! Wel fijn dat ze je zo goed onder controle houden. Ik vind het altijd maar wat hoor zo lang ‘overtijd’ lopen. We zijn zowat het enige land waar dat zo lang mag! Oh en zweden, ik sprak iemand die daar met 43 weken werd ingeleid.
    Zet hem op straks!! Hoe dan ook, het duurt niet lang meer.. soon heb je je mini mannetje in je armen!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s