Dé kraamweek: Geluk, liefde, tranen en moeilijke keuzes.

De kraamweek, deze keer neem ik jullie mee naar onze kraamweek. Het is voor de meeste moeders en dus ook voor mij een van de meest intense weken in je leven. Een week waar je emoties allerlei kanten opschieten, de welbekende kraamtranen voorbij komen en je ontzettend aan het genieten bent van je nieuwe gezinnetje. Onze kraamweek was heerlijk, we hebben intens genoten maar ook heb ik intens verdriet gehad. Benieuwd hoe onze week is verlopen? Lees dan gauw verder.

In mijn vorige blog hebben jullie kunnen lezen hoe de bevalling is verlopen. Na de bevalling zijn wij nog de nacht in het ziekenhuis gebleven en mochten we in de ochtend na het ontbijt lekker naar huis. Steef had in het ziekenhuis het kraamzorgbureau gebeld en vertelt dat we rond 10.00 uur thuis zouden zijn. Zij zorgde ervoor dat er rond 10.00 uur ook een kraamverzorgster naar ons huis zou komen.

Lekker naar huis
Toen wij thuiskwamen zat mijn vader met Senn op ons te wachten in huis. Dit moment was zo ontzettend schattig. Senn keek in de maxicosi en riep heel lief dat is mijn broertje en gaf Foss een aai over zijn koppie. Super schattig, Senn bleek totaal geen jaloezie te hebben en leek het al gauw normaal te vinden dat zijn broertje er was. Hij ging snel weer verder met het spelen met zijn auto’s.

Vrij snel daarna ging de voordeurbel, daar stond onze kraamverzorgster. Ze stelde zich voor. ‘Hallo, ik ben Suzanne’ zei ze. Het is altijd even aftasten wie er dan voor je staat want zij komt toch een week lang bij jou in huis. Na de eerste dag voelde dit eigenlijk al direct heel fijn en gewoon. Met de dag vond ik het gezelliger worden en ging eigenlijk alles qua zorg van de baby ook weer heel gemakkelijk.

Borstvoeding, ja of nee?
Zoals de meeste weten heb ik erg getwijfeld om borstvoeding te geven. Dit omdat het vorige keer met Senn erg uit de hand gelopen was. Benieuwd wat ik bedoel lees dan even de blog hierover. Na de bevalling ben ik heel bleu de borstvoedingsperiode ingestapt, met het motto we zien wel hoe het loopt. Ik wilde mezelf geen druk opleggen, lukt het dan is het fijn en super leuk lukt het niet ook goed. Van Suzan heb ik ontzettend goede begeleiding gekregen en hebben we ook een kolf gehuurd om zo de productie op gang te brengen en ook ervoor te zorgen dat de borsten dus goed leeg waren. Na een paar dagen was de productie super goed op gang gekomen en begon Foss ook te groeien. Ik voelde me meer dan trots! Dit had ik toch mooi even gedaan, ik, mijn lijf en mijn borsten die konden hem voeden. Het is en blijft zoiets bijzonders en speciaals. Maar toch had ik vreselijk veel pijn aan mijn tepels, ik begon dus met voeden met tepelhoedjes dit ging iets beter maar nog steeds had ik ontzettend pijn. Alleen heb ik dit een beetje voor mezelf gehouden ik dacht dit hoort erbij en hier moeten we even doorheen. Totdat ik de nacht van dag 6 op dag 7 wakker werd met 39 graden koorts. Mijn hele rechterborst gloeide en deed ontzettend pijn. Steef wilde de verloskundige bellen maar ik dacht nee morgen bespreken we dit wel even met Suzan, maar na een uur werd de koorts hoger ondanks dat ik paracetamol had ingenomen. Steef belde toen toch de verloskundige en die gaf ons het advies om de borst helemaal leeg te kolven en na een uur nog eens te kijken of de koorts zou zakken en de pijn minder werd als de druk er vanaf zou zijn. Helaas was dit niet zo en werd de pijn eigenlijk alleen maar erger. Steef belde weer naar de verloskundige en deze wilde overleggen met de huisarts in verband met de voorgeschiedenis van de borstontsteking en operatie bij Senn. Na een paar minuten werden we teruggebeld en werd ons verteld dat ik die avond al moest starten met en AB kuur in de hoop dat we de ontsteking op tijd konden bestrijden. Nu hebben wij echt de beste vriendin ever en is Nanc naar de apotheek gereden en heeft voor mij de antibiotica kuur opgehaald. Zo lief want zo kon Steef bij mij blijven. We probeerde die avond nog wat te slapen maar dat ging bij mij niet zo lekker, ik had toch best wel veel pijn.
Die volgende ochtend werd ik wakker en had ik ook een hele schijf in mijn linkerborst zitten, daar zat dus mooi ook een ontsteking in. Ik had ontzettend pijn en zat met kromme tenen in bed en de tranen in mijn ogen Foss te voeden. Ik hoopte dat de AB kuur gauw zou aanslaan. In overleg met Suzan heb ik die dag ook extra gekolfd omdat dat net iets minder pijn deed. We zouden het die dag aankijken en duimen dat de kuur aan zou slaan. Die dag erna heb ik de lactatiekundige gebeld, deze vertelde me iets minder goed nieuws. Ik legde aan de telefoon mijn situatie uit en vertelde ook dat ik met Senn een spoedoperatie heb gehad om een abces te laten verwijderen uit mijn borst. Zij vertelde me dat ik waarschijnlijk van antibiotica naar antibiotica zou hoppen omdat ik ontzettend ontstekingsgevoelig ben. Borstvoeding was gewoonweg niet voor mijn lijf weggelegd, hoe graag ik dit ook wilde. Ik hing de telefoon op, keek Suzan aan en kon eigenlijk alleen maar huilen. Ik wilde zó graag mijn kindje voeden, hoe nuchter en bleu ik dit borstvoedingsavontuur in ging zo graag wilde ik dat het nu zou lukken. Mijn productie was top, mijn kindje groeide goed en ik? Mijn lijf hield dit tegen, in mijn hoofd klopte dit niet. Ik wilde het liefst doorzetten maar wist dat ik mezelf alleen maar ziek maakte als ik zou doorzetten. Na een lang gesprek met Suzan en vele tranen verder had ik mijn keuze gemaakt. Ik had eigenlijk niet echt een keuze en moest stoppen met de borstvoeding. Steef lag op dat moment met Foss op bed en ik liep naar hem toe, hij was allang blij dat ik zou stoppen, hij zag dat ik alleen maar pijn had.
Suzan belde de verloskundige, ze vertelde dat ik zou stoppen met borstvoeding maar omdat ik zo ontstekingsgevoelig ben kreeg ik Dostinex (cabergoline), een medicijn wat ervoor zorgt dat de borstvoeding direct geremd wordt. Ze waren namelijk bang dat als ik rustig zou afbouwen met kolven dat ik weer een nieuwe ontsteking tijdens het afbouwen er overheen zou krijgen. Ik was blij dat ik dit kreeg, dit had ik namelijk na de geboorte van Skye ook gekregen. Dat bespaarde me toen ontzettend veel ellende.


Door de ontsteking hebben we twee dagen zorg extra gekregen, ik voelde me een beetje opgelaten maar vond het eerlijk gezegd ook super fijn dat Suzan twee dagen langer bleef. Ik voelde me nog niet helemaal lekker en vond het super fijn dat ze er was, niet alleen door alles wat ze in het huis deed maar ook gewoon voor haar aanwezigheid. Het is namelijk echt ongelofelijk bijzonder wat voor een band je opbouwt tijdens zo’n kraamweek en geloof me Suzan was echt een topper! Ik vond het heerlijk om even lekker te kunnen kletsen over van alles en nog wat maar ook over dingen die je op dat moment bezig houden. Zeker met die ontsteking heb ik super veel aan haar gehad, ik kon helemaal eerlijk vertellen hoe ik me echt voelde en wat er door mijn hoofd ging. Ook vertelde ik haar hoe deze kraamweek voelde én het gemis van Skye. Want lieve mensen het is soms zo dubbel geweest. Ik heb het hier vrij weinig over gehad omdat ik best wel een binnenvetter ben wat betreft Skye. Ze zit in mijn hart en vergeten doe ik haar nooit want er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Maar tijdens zo’n kraamweek word je wel weer even extra herinnert aan dit kleine meisje. Het is namelijk zo dat al onze kindjes ontzettend op elkaar lijken. Zo hebben ze alle drie datzelfde dopneusje en hetzelfde mondje. Dat is iets heel moois want op die manier leeft ze dus echt voort in mijn andere kinderen maar dit is anderzijds ook erg confronterend.

De geboorte van Foss zorgde er dan ook voor dat mijn emoties echt alle kanten op gaan. Want als Skye er was geweest was Foss er niet en nu is Foss er, ik zou hem toch nooit meer weg kunnen denken. Ik probeer dit als iets moois te zien een cadeau die Skye ons heeft gegeven want zonder haar zou hij er niet zijn geweest. Ik kan je vertellen met je hormonen torenhoog gaan je gedachtes sowieso alle kanten op!

Grote broer Senn
Ik krijg vaak privé berichtjes hoe Senn het vind om grote broer te zijn en of hij direct de eerste week het allemaal zo leuk vond. Nou ik moet jullie heel eerlijk bekennen dat Senn het fantastisch leuk vindt om grote broer te zijn maar dat hij ook echt zijn grenzen aan het opzoeken is. Tijdens de kraamweek sliep hij toch af en toe wat minder goed omdat Foss tijdens de nachtvoeding of het verschonen moest huilen, hier kreeg Senn dan onbewust ook wat van mee. Maar daardoor sliep hij minder goed waardoor hij overdag moe was. Hij heeft die week gelukkig ook super veel leuke dingen gedaan, zo ging hij vaak met Nanc op stap naar leuke speeltuinen, zwemmen etc. Ook vergaten opa en oma hem niet en mocht hij daar logeren en ook leuke dingen doen. Het is super fijn om dan zo’n vangnet te hebben en Senn op die manier ook genoeg aandacht krijgt! Als Steef of ik met Senn was knuffelde we juist ook extra veel met Senn en vertelde we hem hoe trots we op hem zijn. Je zag dan dat hij dit ook echt nodig heeft even dat complimentje of die knuffel!

Onze kraamverzorgster, wat een topper!
Onze kraamweek is dus echt een intense week geweest vol met liefde, geluk en tranen. Het hele pakket kwam tevoorschijn we hebben genoten echt intens genoten. Aan het begin was alles nog onwennig want hoe snel je alles vergeet qua verzorging voor die kleintjes is niet te bevatten, je denkt alles nog te weten maar je moet het echt weer even naar voren halen. Je hebt de kraamzorg dan gewoon echt nodig, heerlijk om alles weer op te helderen. De eerste keer een badje, de eerste keer weer een luiertje om doen bij die kleine billetjes al die eerste keren weer. Onze lieve kraamverzorgster Suzanne heeft onze week echt tot een heerlijke week gemaakt, elke dag werd ik weer verwend met lekkere en mooie fruitcreaties, een heerlijk verse soep, ontbijtjes op bed en een fijn praatje. Voor Foss werd er ontzettend goed gezorgd, zo lief! Ook werd Senn niet vergeten, hij kreeg ook genoeg aandacht en werd overal bij betrokken en ging zelfs naar de speeltuin zodat papa en mama even konden slapen! Toen de laatste dag van Suzan aanbrak vertelde ik al dat ik waarschijnlijk weer zou moeten huilen als ze weg zou gaan. Nou ik hield me heel goed hoor maar toen de deur dicht was heb ik toch stiekem even een paar traantjes gelaten 😉

Voor alle aanstaande moeders of moeders die weer moeder mogen worden geniet vooral van de kraamweek. Mocht je hier uit de buurt komen, kijk dan bij kraamzorg b-lief, het is een klein kraamzorgbureau waar het contact super fijn en soepel verloopt. Wij werden zelfs halverwege de week gebeld om te vragen hoe het ging en of het klikte met de kraamverzorgster, hoe netjes is dat!

Ik hoop dat jullie het weer leuk vonden om te lezen.

Liefs Eline

 

 

28 Replies to “Dé kraamweek: Geluk, liefde, tranen en moeilijke keuzes.”

  1. Weer met veel plezier gelezen kijk uit naar je verhalen en foto’s bijzonder hoe open je bent over het moederschap, dat het niet altijd een roze wolk is. Maar er zeker ook donkere randen zijn. Geniet van je mannen liefs

    Like

  2. Dit gezin is zo ongelooflijk liefdevol, met een vleugje humor! Ik ben zo ontzettend trots op jullie. Deze blog is een waardevol document, de emoties, gevoelens en liefde is oprecht. Dat voel je, voor alledrie de kinderen! Alles is liefde, voor nu en altijd: overal!

    Like

  3. Je bent een topper. Je slaat je zo goed door alle moeilijke momenten heen, je wordt er zelfs alleen maar sterker van! Ik ben super trots op je, en heel blij dat ik jou en je mooie gezin heb mogen leren kennen!

    Like

  4. Wat mooi geschreven! ❤️
    Zit gewoon met tranen in mijn ogen.
    Zeker ook door de herkenning op meerdere vlakken! Fijn om dan te lezen dat je niet de enige bent.

    Like

  5. Dat heb je weer mooi geschreven! Het blijft een geweldige week zo’n kraamweek. Hier ook borstvoeding, borstontsteking en tepelhoedjes haha. Toch nog 3 maanden volgehouden! Ik vond het ook lastig om te moeten stoppen, maar hoe knap van jou dat je het toch geprobeerd hebt en weetje lukt het niet dan lukt het niet. Van kunstvoeding worden ze ook groot! 🍀 liefs xx

    Like

  6. Lieve Eline,
    Wat heb je jullie kraamweek mooi onder woorden gebracht!
    Een week vol met verschillende emoties… heel begrijpelijk.
    Jullie vormen een heel liefdevol gezin, geniet maar lekker van elkaar!💛

    Like

    1. Wat een lieve reactie dankjewel. Zo’n week is voor iedereen intens en heftig denk ik. Ik vind het een prachtige week geweest maar man o man wat heb ik ook gehuild haha. En normaal huil ik dus echt bijna nooit he.

      Like

  7. Wat mooi, oprecht en eerlijk beschreven! Denk dat het voor veel moeders herkenbaar is. Zo’n kraamweek is zo intens en bijzonder! Hier is helaas de borstvoeding ook niet gelukt, dus herken je verdriet daarin!

    Like

  8. Mooi geschreven en zo fijn dat het gewoon een eerlijk realistisch en heel mooi verhaal is, onze verhalen lijken niet eens op elkaar en toch voel ik precies wat je meemaakt maar dan op vele andere vlakken.

    Je beschrijft het moederschap zo mooi, en lees je blog en gast bloggen met veel plezier. Liefs, Kelly

    Like

  9. Lieve Eline,
    Wat ben ik trots op je! Je hebt een hele moeilijke keuze moeten maken, maar wel de beste! Ook al geef je geen bv meer waar je enorm mee worstelde, je bent daaardoor echt geen mindere moeder geworden ❤️❤️
    Je bent een hele lieve goede moeder met een hart van goud. Je doet alles voor je kids je bent een topper ❤️❤️ Jullie hebben een hele fijne week gehad ondanks die borst ontsteking maar ff he!!! Die hadden jullie ook dik dik dik verdiend, skye is en blijft altijd jullie meisjes niet gek die emoties het js ook niet niks maar ben trots op je 💗💗
    Blijf jezelf je bent een leuk mens
    Dikke knuffel ❤️❤️❤️❤️

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s