Elke maand hoop, maar toch die teleurstelling.

Er zijn genoeg woorden en zinnen die beschrijven hoe ik mij voel over dit deel van mijn leven. Zinnen en woorden die ik liever niet op papier zet, daarom staar ik al een poosje na dit lege scherm om te bedenken hoe ik dit allemaal ga verwoorden..

Mijn naam is Jacqueline, ben 28 jaar en 6 jaar samen met de liefde van mijn leven, samen hebben wij een zoontje van 2 jaar. We zijn dolgelukkig met elkaar en compleet, maar toch heb ik nog die ene wens: dat een tweede kindje erg welkom zou zijn.

Hoe makkelijk het zwanger worden bij ons zoontje ging, zoveel moeite hebben we er nu mee om zwanger te blijven van een tweede kindje. We zijn nu een jaar bezig en meerdere miskramen verder.
Zelf merk ik heel erg dat er weinig over miskramen gesproken wordt, dat er een soort van ’taboe’ op heerst. Daarom deel ik vandaag mijn verhaal met jullie.

Het was januari 2015 toen we besloten om proberen zwanger te worden van ons eerste kindje, hiervan uitgaande dat het minimaal wel een halfjaar kon gaan duren. Maar na twee maanden bleek ik al zwanger te zijn, dolgelukkig was ik. Helaas kreeg ik met 4,5 week een miskraam op mijn werk, weliswaar op mijn 1e werkdag als manager, bij het bedrijf waar ik al een aantal jaren werkte. Het ze uitleggen en me afwezig melden was geen optie, dus ging ik door. Zo werd mijn werk mijn afleiding, ik werkte tenslotte gemiddeld 50 uur per week. Zelfs begon ik te twijfelen om mijn kinderwens even op ‘stop’ te zetten en voor 110% voor mijn baan te gaan, maar mijn menstruatie bleef uit.. IK WAS WEER ZWANGER, hoe bijzonder dat het weer zo snel gelukt was! Helaas was dit niet de zwangerschap die je overal in boekjes ziet/leest, na de 13e week van mijn zwangerschap kon ik mijn baan vaarwel zeggen en belandde ik in de ziektewet door extreme bekkeninstabiliteit. Helaas was mijn bevalling ook geen bevalling waar ik graag over naar huis zou schrijven. Meer dan 25 uur en eindigen in een keizersnede. Maar wat heb ik het er allemaal voor overgehad, de liefde voor je kind is zo enorm groot!

Een tweede kindje, daar zijn veel gesprekken over geweest, want ook al voelde mijn gezinnetje als compleet, een tweede kindje zou erg welkom zijn. Het is nu dan ook een jaar geleden dat de anticonceptie aan de kant ging en we het weer gingen proberen. Een maand later bleek ik dan ook al zwanger te zijn, wat was ik gelukkig! Totdat we de eerste echo kregen, geen hartactiviteit.. We werden naar huis gestuurd met het antwoord: volgende week mag je terugkomen voor nog een echo, want misschien ben je korter zwanger. Een week wachten duurt dan lang, vooral als je weet dat je eigen berekening klopt. Diep van binnen wist ik dat het NIET goed was, maar toch blijf je hoop houden. Een week later werden mijn vermoedens bevestigd en werden we doorverwezen naar de gynaecoloog, zodat ik kon beslissen hoe ik de zwangerschap wou laten beëindigen. 10 weken zwanger was ik toen ik ervoor koos om het te laten opwekken met medicatie.

Nadat we weer groen licht hadden van de gynaecoloog, bleek ik al vrij snel weer zwanger. Helaas eindigde deze zwangerschap in een hele vroege miskraam.

Het was december, met een dubbel gevoel keek ik terug op de afgelopen maanden. Geluk en verdriet lag toch wel heel dicht bij elkaar. Toch konden we deze maand vol geluk afsluiten, want ik bleek weer zwanger te zijn! Mijn gevoel was goed over deze zwangerschap, die septemberbaby gaat er komen. Tenminste dat dachten we, want zo vaak achter elkaar zou het toch niet misgaan?! Wel dus..
Toen ik 5 weken zwanger was kreeg ik de eerste tekenen dat het niet goed zat, ik kreeg een onvoorstelbare buikpijn, die na een poosje ook weer wegtrok. Ik wuifde het weg, maar begon wel onbewust te googlen op het onderwerp: ‘’buitenbaarmoederlijke zwangerschap’’.

bb3

De 7e zwangerschapsweek brak aan: ik voelde me totaal niet lekker en kon mijn draai niet vinden. Ergens had ik het gevoel dat het niet goed zat, maar de gedachten daaraan maakte me misselijk.
Totdat de avond aanbrak, die onbeschrijfelijke buikpijn kwam in een nog heftiger vorm terug en het bloedverlies begon. Het was MISSEBOEL en weekend, dus ik voelde me bezwaard om de verloskundige te bellen, WHAT WAS I THINKING?!. Dus ik ging met een handvol pijnstillers na bed, me er niet van bewust te zijn dat ik 24 uur later geopereerd zou gaan worden aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

De volgende dag kon ik al vrij snel terecht bij de verloskundige, deze concludeerde dat het echt niet goed was. Er werd met spoed een afspraak gemaakt bij de gynaecoloog, een uur later moest ik me daar al melden. De buitenbaarmoederlijke zwangerschap werd bevestigd. Het enige wat ik kon was huilen.. De uren daarna zijn in een roes aan me voorbij gegaan: de buikpijn en verschijnselen die heftiger werden en bijna smekend om de operatie, zodat de pijn maar zou verdwijnen. Uiteindelijk heeft tussen het bezoek aan de verloskundige en de operatie bijna 9 uur gezeten, te lang.. mijn eileider was al geknapt en die hebben ze ook moeten verwijderen. Hier heb ik het erg moeilijk mee gehad: ik was niet alleen mijn zwangerschap kwijt, maar ook nog eens mijn eileider. Maar ook het besef dat het helemaal verkeerd had kunnen aflopen, kwam hard binnen.
We zijn nu een halfjaar verder sinds de buitenbaarmoederlijke zwangerschap, een half jaar vol ups en downs (of eigenlijk een jaar vol ups en downs). Zo ben ik bang voor nog meer herhalingen en moet ik weer proberen te vertrouwen op mijn lichaam. Helaas heb ik dit jaar ook weer twee hele vroege miskramen gehad. Het is vallen, opstaan en weer doorgaan. Doorgaan tot ons hopelijk een tweede kindje gegund zal zijn. En anders accepteren dat het is zoals het is. Voor nu genieten we van het leven en vooral van wat we hebben. Ons prachtige complete gezinnetje met mijn twee mannen, want wat ben ik daar enorm dankbaar voor!

Liefs Jacqueline

Lieve Jacqueline,
Wij kennen elkaar al een tijdje, in eerste instantie van Senn zijn eerste brandrep opdracht toen nog bij tutjes en boefjes. Daar was jij toen de eigenaresse van, we hadden direct een leuke klik! Al snel werd je de eignaresse van Ninito baby- en kinderkleding, zo tof! Lieverd ik heb enorme bewondering voor je, hoe je alles doet. Zoveel tegengeslagen gehad de afgelopen tijd maar nog steeds even lief en positief. Topper, ik hoop dat je gauw een tweede wonder in je armen mag hebben. Helaas weet ik als geen ander dat het krijgen van kinderen echt een wonder is. Kinderen neem je niet even, alhoewel er genoeg zijn die zeggen nemen we er nog een? Nee het is en blijft zo’n wonder om een kleintje gezond en wel op de wereld te mogen zetten. Ik duim zo ontzettend hard dat dit jullie ook gegund is. Volg Jacqueline op Instagram of kijk eens rond in haar leuke webshop.

Liefs Eline

5 Replies to “Elke maand hoop, maar toch die teleurstelling.”

  1. Wat een bijzonder verhaal wat je met ons wilt delen heftig ook. Als het jullie gegeven is hoop ik voor jullie mee met een nieuw wonder van een voldragen zwangerschap. Als het niet zo mag zijn wens ik jullie de kracht om het te dragen.

    Like

  2. Lieve Jacqueline, wat een herkenbaar verhaal. Wij hebben inmiddels beslist dat ons gezin met 3 compleet is. Ik wens jullie alles toe en ik hoop dat jullie droom uit mag komen.

    Liefs Ilona (AboutHout & deco)

    Like

  3. Bedankt voor het delen van je verhaal.. Ik hoop dat een tweede kindje jullie gegund is! Ook fijn dat je de miskraam uit de taboe sfeer haalt. Vorige maand met 8 weken mijn eerste miskraam gehad, ik ben hier open en eerlijk over geweest omdat je je erg alleen voelt en het idee hebt dat alleen jou dit overkomt en de rest van de wereld meteen een perfecte baby uitpoept door het delen en lezen van deze verhalen voel je je absoluut minder alleen. Veel sterkte!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s