De overgang van één naar twee kindjes in huis, hoe ervaar ik dit?

Ik heb meerdere keren de vraag gekregen hoe ik het ervaar dat er nu twee kindjes zijn in huis. Een kleine baby in huis is hoe dan ook een verandering of dat nou de eerste keer is, de tweede of misschien wel de zesde keer dat er een kleine baby in huis bij komt. Maar hoe ik dat precies ervaar en wat ik lastig vind of juist heel leuk en fijn lezen jullie in deze blog. Benieuwd lees dan gauw verder 😉

Tijdens deze zwangerschap maar ook al tijdens de zwangerschap van Skye heb ik er veel over nagedacht hoe de verandering in huis zal zijn. Maar vooral ook hoe Senn hierop zal reageren. Hij heeft toch een hele tijd al de aandacht gekregen en niet alleen hier maar ook bij opa en oma, zijn tantes etc. Overal waar we kwamen was er eigenlijk altijd aandacht voor Senn. Om die reden heb ik best wel eens gedacht dat hij het misschien heel lastig zou vinden als er een broertje of zusje bij zou komen. Maar aan de andere kant is Senn altijd ontzettend sociaal naar andere kinderen toe en zou dit misschien helemaal geen struggles opleveren. Dit waren dus zo’n beetje mijn gedachtes hierover tijdens de zwangerschap.

Op 18 juni werd dan eindelijk ons knappe mannetje Foss Fender geboren. Benieuwd naar het bevallingsverhaal klik dan hier. We zijn in de nacht bevallen in het ziekenhuis, in de ochtend mochten we alweer richting huis. Wat was dat fijn zeg maar toen kwam dus ook het moment van de eerste ontmoeting. Wat was Senn lief! Gelijk een kus en een knuffel voor zijn broertje. Eigenlijk is dit ook altijd zo gebleven, Senn is meer dan lief voor zijn broertje. Af en toe moeten we hem wel remmen in zijn enthousiasme, dan wil hij bijvoorbeeld heel druk op bed springen terwijl zijn broertje daar ligt te slapen. Hij snapt dan nog niet dat Foss nog heel klein is.

Hoe ik het zelf vind, twee kindjes in huis om voor te zorgen, soms best druk! Waar ik dacht dat ik het met één baby/peuter al druk had heeft het woord druk een hele nieuwe betekenis gekregen. Bij Senn kon ik urenlang series kijken op netflix met hem op mijn borst. Af en toe maakte ik een flesje klaar, verschoonde ik een luier en deed ik een boodschap. De tijd waarin ik urenlang met Senn op de bank lag te hangen en te knuffelen heeft plaats gemaakt voor het spelen met dino’s, boekjes lezen en tussendoor natuurlijk kroelen met beide kids! Wel is het een enorm voordeel dat Senn ontzettend goed kan helpen, al zindelijk is en zichzelf goed kan vermaken!

In de avond is het echt even spitsuur. Steef werkt eigenlijk altijd late diensten dat betekent dat hij om 18.00 uur of 18.30 uur naar zijn werk gaat en pas rond 4.00 uur in de nacht weer thuis is. In de ochtend en de avond sta ik er dus praktisch alleen voor. In de avond na het eten ga ik vaak Senn douchen of hem in bad doen, daarna gaat Foss in bad en helpt Senn me of gaat hij nog even spelen in zijn kamer. Nadat beide kindjes in bad zijn geweest en schone (nacht) kleding aan hebben ga ik Senn naar bed brengen. Ondertussen ligt Foss (hopelijk) te slapen in zijn bedje. Samen met Senn lees ik een verhaaltje in zijn bed en spreken we samen de dag nog even door. Als alles goed is gaat hij dan ook rustig slapen haha. Daarna is het alweer tijd voor Foss zijn voeding en gaan we daarmee aan de slag. Als dat gebeurd is, is het tijd om op te ruimen, schoon te maken en te chillen voor mama!  De dagen zijn dus best druk en intens, heerlijk ik hou ervan maar toch ben ik best benieuwd hoe dit gaat als niet alleen Steef onregelmatig werkt maar ook ik weer onregelmatige diensten heb!

Op pad met je kinderen. Ik weet nog dat ik het bij Senn best wel een gedoe vond om op pad te gaan. Ik deed dit wel en best veel maar ik moest altijd ontzettend nadenken of ik alles wel bij me had. Jarenlang was ik het gewend om alleen aan mijn eigen spulletjes te denken zeg sleutel en mobiel 😉 Dan was dit ineens een hele overgang. Maar geloof me met twee kids de deur uit gaan zeg bijv. een dagje naar het strand (zoals ik vorige week deed) is helemaal een onderneming. Eten en drinken mee voor Senn, voeding voor Foss, luiers, droge schone kleding, handdoeken, hydrofieldoeken, parasol en ga zo maar verder. Ja dat is een hele onderneming maar als je dan dat lieve blije koppie van Senn ziet weet je weer waarvoor je het doet. Hoor me niet verkeerd dit doe ik niet allemaal alleen hoor, ik ben een ondernemerig type maar dit gaat ook mijn pet even te boven. Niet elk uitje is zo’n onderneming hoor, de speeltuin of een ijsje halen zijn zo gedaan. Dat is alleen even Foss in de wagen, Senn zijn schoenen aan en gaan! Dus het valt mee 😉

De vraag die ik vaak kreeg; Wat ik heftiger vond de overgang van geen kids naar een kleintje, of van een kind naar twee kids? Ik denk dat ik het beide niet zo zeer heftig vond maar dat ik de verandering van geen kindje naar één kindje wel een stuk groter vond. Je hebt dan namelijk nog alle vrijheid en dat is ineens weg. Je moet er rekening mee houden dat er dus een kindje bij is. Bij een tweede kindje in het gezin heb je die vrijheid al niet meer en hou je dus al rekening met een kleintje in huis. Het is voor mij dan ook niet een erg grote verandering omdat je al in ‘de kinderwereld’ leeft 😉 Wel moet je je tijd wat anders inplannen dan bij één kleintje en wat meer nadenken over alles wat je doet of gaat doen.

Dus even kort samengevat voor iedereen die vroeg of ik het een hele grote verandering vond nee, niet perse. Het is wel anders, je moet je tijd wat meer verdelen en inplannen. Het is wat drukker geworden maar drukker betekent niet minder leuk! In mijn ogen is drukker juist gezelliger en dat beetje meer chaos in het gezin vind ik juist heerlijk! Een tweede kind is naar mijn mening (afgezien van de drukte) juist ontzettend gezellig.

Hoe vonden jullie de overgang van één naar twee kids? Laat het me weten in de reacties.

Liefs Eline

 

8 Replies to “De overgang van één naar twee kindjes in huis, hoe ervaar ik dit?”

  1. Leuk om jouw ervaring te lezen. 21 juni is mijn tweede kindje geboren en ook ik vond de overgang van geen naar één groter. Het is druk maar wel ontzettend gezellig en je leert alleen maar nog beter plannen en productief met je tijd omgaan.

    Like

  2. Altijd leuk om je blogs te lezen!
    Van geen naar één kindje was best een overgang. Isa heeft een intolerantie voor poeder voeding (gaven kunst voeding) en heeft daarom 6 maanden gehuild. Van één naar twee kindjes (eerste 15 maanden en een baby) was eventjes wennen maar ging van zelf. Je was al zo aan het zorgen voor de oudste die net pas kon lopen, dat we de tweede er gewoon ‘bij’ deden. Lynn was dan ook een perfecte baby. Van twee naar drie kindjes (oudste twee nog midden in de zindelijkheid training) en de jongste een ‘zorgen’ kindje (reflux, spruw, slape luchtpijp en er komt geen einde aan het lijstje…) is echt hele andere koek! Naast dat de temperaturen van de afgelopen weken niet echt mee werken, is een rondje boodschappen doen al een hele onderneming – heel eerlijk? Eigenlijk gewoon niet te doen! 🤷🏻‍♀️- . We zijn dankbaar dat drie kindjes, na een lang vruchtbaarheid traject ons gegund is! Maar het zal even duren voor we onze draai echt hebben gevonden! Vooral intens genieten van alle kleine dingetje, het proberen zo positief mogelijk te bekijken en elke dag af te wegen wat haalbaar is… dan komen wij er vast!

    Like

  3. Leuke blog! Mijn 2e zoontje is van 29 mei, herkenbaar wat je schrijft, zo ervaar ik het ook! Van 0 naar 1 is echt mega verandering en nu zijn het meer kleine veranderingen maar dubbel zoveel geluk! X

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s