Ontzwangeren, the real deal.

Ontzwangeren, wat is dat eigenlijk he.. Zwanger zijn tja, daar horen hormonsters bij. Maar hoe zit het daarna? Ben je direct weer de oude of duurt dat toch wel even. Vaak is de kraamweek nog een heftige periode van kraamtranen, onzekerheden en natuurlijk ontzettend veel liefde. Na de kraamweek hebben de meeste (kersverse) moeders nog een aantal weken verlof, ook hierin mag je nog ‘ontzwangeren’. Maar hoe zit het daarna? Als je weer gaat werken etc? Ik wil jullie graag laten weten hoe ik dat ontzwangeren ervaar, lezen jullie mee?! 

Ontzwangeren ‘say what!’
Na negen maanden zwanger zijn komt de periode van ontzwangeren. Of te wel de tijd die je lichaam nodig heeft om te herstellen van de zwangerschap. Maar wat is dit dan? Uiteraard moet je lichaam van binnen herstellen van de zwangerschap, denk maar aan je organen die weer in de juiste positie moeten of die weer moeten krimpen zoals je baarmoeder. Ook moet je denken aan je buikspieren die weer op de normale plaats moeten komen. Maar dan heb ik het nog niet over de hormonale verandering die je doormaakt.

Ja wij vrouwen zijn eerst 9 maanden gezegend met hormonsters die het ons tijdens de zwangerschap niet altijd makkelijk maken maar de periode erna vind ik zelf dus ook erg pittig. Zeker nu ik weer aan het werk ben verwachten een hoop mensen ook dat je alles weer in één keer op een rijtje hebt.
Zo heb ik als moeder van twee jonge kids echt ontzettend moeten wennen aan het stukje werken, de kids én daar ergens ook nog tijd voor mezelf hebben. Dit gaat me overigens nog niet heel goed af als ik heel eerlijk ben. Het eventjes tijd maken voor mezelf vind ik namelijk enorm lastig.

Daarbij komt ook nog dat ik dus nog midden in mijn ontzwanger periode zit want ze zeggen negen maanden op negen maanden af. Zo vind ik het enorm frustrerend dat ik ontzettend vergeetachtig ben, ik loop ergens naartoe om vervolgens het weer te vergeten. Bij Senn had ik dit een stuk minder en herken dit echt niet van mezelf, dat ik dan ook de voornaamste reden dat ik dit echt ontzettend lastig vind. Toch denk ik dat ik dit een beetje moet accepteren en die ballen dus wat lager moet houden en mezelf niet van alles op moet leggen (wat ik uiteraard toch vergeet ;)).

Buiten het vergeetachtige om heb ik soms een energielevel van 0 en dat heeft naar mijn idee weinig te maken met de gebroken nachten. Het is een ander soort ‘energie’ die ik mis. Het lijkt wel of ik dit niet aan kan vullen met slaap, vitamines, gezond eten en dergelijke. Door het gebrek aan energie denk ik dat mijn weerstand ook enorm laag is. Ik pak elke verkoudheid mee, heb vaak hoofdpijn en last van mijn buik. Ik heb het idee dat dit moet slijten, dat het gewoon dus tijd kost voordat dat allemaal weer ‘normaal’ is mocht dit ooit normaal worden.

Uiterlijke ongemakken.
En nog even terug naar het ontzwangeren he, ik heb me daar toch een partijtje haar uitval. Hoe is het mogelijk als dit zo doorgaat hou ik letterlijk drie Tweetyplukjes op mijn hoofd over (kennen jullie dat gele Tweety vogeltje met die drie haren op zijn kop, that’s me). Haha, nee zonder gekheid dit vind ik soms wel eens om te janken hoor! Naast mijn haar tafereel heb ik soms ook last van een mega onrustige huid. Iets wat ik helemaal niet herken van voor mijn zwangerschap. Maar dit zal vast te maken hebben met de hormonen die nog in mijn lijf zitten. Wel heb ik het idee dat ik dit dus bij Senn helemaal niet zo ervaarde en dat het nu dubbel zo hard aankomt, vooral mentaal omdat ik dit niet verwacht had. Maar ook omdat ik bij Senn nog fulltime werkte, een opleiding deed etc. Dus mijn leven er naast het gezin om hartstikke druk uitzag. Toch ben ik ervan overtuigd dat ondanks dat ik nu minder werk ik het thuis nóg drukker heb nu met de twee kids. Nu ben ik ook áltijd met mijn kinderen op pad, of het nou een wandeling is, het strand, het bos, ballorig het maakt niet uit het liefst ga ik altijd wat leuks doen. Want juist uit deze dingen haal ik ook zoveel positieve energie!

Werk, een gezin én huishouden, hoe dan?!
Ja daar is die, de eerste dag dat je weer aan het werk moet na de geboorte van je kleine wonder. Dat is even wennen, voor sommige een uitkomst en juist iets fijns voor andere spannend en onwennig. Maar voor ons allemaal echt een moment van wennen en plannen. Ik merk dat op het moment dat je aan het werk bent iedereen verwacht dat je weer jezelf bent. Je oude ik dus, degene die je was voordat je met verlof ging. Maar dit is vaak niet het geval, bij mij niet in ieder geval. Ik moet nog steeds wel eens wennen aan het werken, je gezin en huishouden draaiende te houden. Zo vind ik het nogal een taak om dit allemaal even netjes bij te houden en in goede banen te leiden. Maar mijn ervaring bij Senn is dat dit uiteindelijk ook allemaal goed komt, dus lieve dames het komt goed. Maar geloof me dat ik er nu ook echt middenin zit en het soms best wel even veel is. Sommige dagen zijn echt dagen die we ‘overleven’ terwijl de andere dagen veel minder moeite kosten. Maar na die dagen die we overleefd hebben ben ik meer dan trots dat het weer is gelukt. Uit alle dagen probeer ik het positieve te halen dat ik dus

Dus lieverds, als jullie denken dat jullie alleen zijn in het ontzwangeren…. geloof me dan ben je NIET! Ik denk dat iedere vrouw na een bevalling moet ‘landen’, alles op een rijtje moet zetten en moet wennen aan de hele situatie. Of het nou je eerste kindje is of een tweede of derde een kindje krijgen is zo’n verandering iedere keer weer.

Maar ondanks een energielevel van 0, amper haar op mijn kop en pukkels als een zestienjarige ben ik meer dan dankbaar voor mijn gezonde jongens. Ze maken me iedere dag zo ontzettend blij, ik voel me letterlijk de rijkste vrouw ter wereld.

Hoe is dat voor jullie, hebben jullie het idee dat het hele ‘ontzwangeren’ erkent wordt of dat het toch wel snel weggelachen wordt en alles maar weer ‘normaal’ moet zijn.

Ik ben benieuwd.

Liefs Eline

 

 

21 Replies to “Ontzwangeren, the real deal.”

  1. Heel herkenbaar. Het valt niet mee alle ballen hoog te houden en ergens iets van tijd voor jezelf vinden… ik weet ook niet hoe! En t huishouden… ook zo’n dingetje waar nauwelijks meer tijd voor is. Het heeft niet allemaal met ontzwangeren te maken denk ik, maar het is wel zo dat je vaak na een jaar pas echt weer wat meer balans voelt , heb ik t idee. Zowel mentaal als lichamelijk merk je dan wel verschil. Ik denk wel dat t veel uitmaakt of t je eerste kind is, of een volgende. Het verdelen en combineren van alles is toch echt anders met meer dan 1 kind.
    Goed naar jezelf luisteren en genieten van je mooie jongens! Elke dag is weer anders ❤️

    Like

  2. O Meis, of ik het verhaal van mezelf lees.. ook al is Fleur bijna 10 en Saar al bijna 3 ook voor mij blijft het een uitdaging om idd alle ballen hoog te houden… en die tijd voor mezelf… tsja die zoek ik nog😉

    Like

  3. Zeker herkenbaar! Mijn dochtertje is ruim 1,5 jaar en ik heb nog steeds het gevoel dat ik niet ben zoals voor m’n zwangerschap. Klopt ook wel natuurlijk, ben nu mamma en daarvoor niet. Maar toch..
    Mijn haar viel ook mega uit om over de vergeetachtigheid maar te zwijgen..
    Ontzwangeren vind ik heftiger dan zwanger zijn. Is zeker een onderschat aspect van een kindje krijgen. Gelukkig ben ik niet de enige die dit zo ervaart 🙂

    Like

  4. Die haaruitval! Verschrikkelijk! Als ik niet voor ’t douchen m’n haar borstel, zit het hele putje gelijk vol. Dus als je tips krijgt, dan hoop ik dat je me weet te vinden 😉
    De onrustige huid herken ik ook, maar ik vraag me bij mij af of het komt doordat ik zoveel chocola eet 🙈

    Like

  5. Zowel het zwanger zijn als het ontzwangeren is voor mij een heel traject. Had een prenatale depressie en die heeft na de keizersnede ook nog behoorlijk zijn sporen na gelaten. Veel onzekerheid, mezelf kwijt, en angst voor het naar buiten gaan. Het verliezen van veel haar herken ik niet, maar wel dat idd sinds je werkt, je het allemaal weer op een rijtje hebt voor de werkomgeving. Ze hebben geen idee met hoeveel dingen ik worstel en mijn werkdagen dus aan het “ overleven “ ben. Een beetje het idee van “ je bent bevallen dus die depressie is gone! “ ik kom nog steeds bij de psycholoog en ga gelukkig met kleine stapjes weer vooruit. Maar ben er nog lange niet!

    Like

  6. Ha hai leuke blog,
    Maar wat ik zowel bij jouw als bij veel meiden mis in een blog is een man die mee lijkt te doen (mee doet, actief is) in de gehele organisatie. Ik word in januari moeder en uiteraard ben ik erg nieuwschierig hoe ons leven eruit gaat zien. Toch zou ik het niet anders willen dan nu, nu heb ik ook een man die op dit moment vrijwel alle huishoudelijke taken doet en ik ga ervan uit dat hij ook zich ook bezig gaat houden met de rest van de organisatie in ons kleine beginnende gezinnetje dan.
    Misschien is dit bij jouw ook al zo alleen beschrijf je het niet dat kan natuurlijk! Zo niet misschien nog wel iets om meer taken te verdelen waardoor je ook ruimte en tijd hebt voor jezelf, ik denk dat het heel goed is voor een ieder! Tijd voor jezelf! Verder you look great, ook je tweety kapsel valt mij niet op ! Xxxxx

    Like

    1. Wat een lief berichtje. Steef en ik proberen zeker veel samen te doen maar hij werkt alleen maar nachten dus is overdag aan t slapen en gaat om half 7 richting werk. Dus zowel de ochtend als avondspits doe ik 5 dagen per week alleen en de andere dag slaapt hij nog uit van zijn laatste dienst en de dag ervoor slaapt hij voor voor zijn nieuwe dienst. Dus ja er komt zeker veel op mij neer. Als hij vrij is helpt hij waar hij kan! Het is bij ons met het onregelmatige werk soms echt zoeken naar tijd voor elkaar.

      Like

      1. Ai, bedenk me nu dat ik ergens wat heb gelezen over die onregelmatige diensten. ( nachten dus alleen) hier ook een man in ploegen, 2 dag 2 laat 2 nacht en dan 4 vrij. Nachten zijn pittig voor zowel degene die ze doet als de partner want het is toch echt een bizar ritme waar eigenlijk geen mens voor gemaakt is! Knap en pittig 5 dagen voor jouw die spits uren alleen doen ! Ik ben ervan overtuigd dat alles draait om gewenning in het leven maar toch 5 dagen per week is wel erg veel…. ja die tijd voor jezelf blijft dan een zoek tocht denk ik…. door je blogs word ik nog nieuwschieriger naar ons leven vsbsf januari 🙊 fijne dag en zet hem op
        ! Xx

        Like

      2. Ah komt vast goed. Ik werk alleen soms ook nachten en avonddienstje draai ik eigenlijk bijna altijd. Maar het komt altijd wel goed alleen ben je soms een beetje gebroken haha. Jij heel veel succes met de laatste loodjes ❤

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s